Politie Delfshaven onder vuur.

De afgelopen dagen ligt politiebureau Marconiplein, het bureau waar vanuit ook ik als wijkagent Spangen mag werken, onder vuur. Onder vuur van “ buitenaf” zoals op (sociale) media, vanuit politiek en in debatten op allerlei plaatsen. Maar ook, heel lafhartig, onder vuur van binnenuit. Niet omdat collega’s in het land boos op “ons” zijn omdat we de naam van de politie zouden bezoedelen, dat begrijp ik heel goed maar, ik zeg het maar zoals ik het voel, door eigen straatje schoonvegende mensen binnen de politieorganisatie. Het vuur van buitenaf begrijp ik en is vaak ook wel terecht. Dat van binnenuit geeft mij een heel slecht gevoel.

Iedereen die mij kent weet ik hoe ik erover denk maar voor degene die me niet kennen zal ik het nog even duidelijk maken. De gesprekken die, volgens alle berichten in de media, in die app gevoerd werden zijn onaanvaardbaar en op geen enkele manier goed te praten. Dat vind ik en dat vinden nagenoeg al mijn collega’s. En nu ze via NRC naar buiten zijn gekomen begrijp ik dat veel mensen reageren hoe ze reageren. Dat ze boos zijn, dat ze zich gekwetst voelen. En ik vind dat heel erg. Wij zijn er voor alle, alle mensen. Van alle achtergronden, in alle levensomstandigheden. Voor de aangevers maar op bepaalde manieren ook voor de daders. Allemaal mensen! Niemand is meer of minder dan een ander. Daar wil ik voor staan. Daar willen bijna alle politieagenten voor staan. Ik persoonlijk ben niet boos op de media die dit naar buiten brachten. Dat is hun werk en als je wilt dat er niets naar buiten gebracht kan worden moet je zorgen dat er niets naar buiten te brengen valt. Zo simpel is dat.

Maar we moeten verder, nee ik zeg het verkeerd, we mogen verder. Bij een aantal mensen hebben we vertrouwen verloren. En dat moeten we weer terug zien te winnen. Niet door allerlei mooie plannen, evaluaties en wat al niet meer op papier te zetten maar door gewoon ons werk te doen. Zonder onderscheid des persoons. Helpen, beschermen of waar we ook voor geroepen worden. U mag best weten dat de sfeer op ons bureau teneergeslagen is. Dit heeft zijn weerslag op heel ons team. Van hoog naar laag, executief en ondersteunend. Wij met z’n allen waren en zijn team Delfshaven. Inclusief de collega’s van die foute appjes. Ook allemaal mensen! Zij hebben die teksten geplaatst en dragen de consequenties. Maar had ik het kunnen weten? Was er iets met hen? Had ik het kunnen voorkomen? Allemaal vragen die ik en veel collega’s zich stellen. Door dat teneergeslagene heen zie ik gelukkig ook de wil, ondanks alles, er te zijn. Voor Delfshaven. Voor alle mensen daar die ons nodig hebben. Komende tijd zal er, meer nog dan altijd al op de politie, een vergrootglas boven ons team liggen. Begrijpelijk en niet erg. We hopen dat u dan ook extra goed gaat zien wat er allemaal wel goed gaat. Hoe basisteam Delfshaven met hart en ziel er voor u wil zijn.