Vreselijk drama in Spangen

Zoals in alle media te lezen was is er bijeen steekpartij aan de Mathenesserdijk een 15 jarig meisje om het leven gekomen en is een 16 jarig meisje aangehouden. Omdat dit uitgebreid in de media is laten wij het bij het delen van een post van de wijkagenten op Facebook:

Drama in ons zo mooie Spangen. 

Zoals de meeste vast wel gehoord of gelezen zullen hebben heeft er gisteren in Spangen een vreselijk incident plaatsgevonden. Een 15 jarig meisje is om het leven gekomen. Een 16 jarig meisje is daarvoor aangehouden. Twee zinnetjes met daarachter een wereld van verdriet. Een kind verliezen is vreselijk. En dan nog op deze manier. Wij wensen alle dierbaren van haar heel veel sterkte en kracht in deze vreselijke dagen.

Dat wensen we ook alle dierbaren van het aangehouden meisje. Op een heel andere manier is dat ook vreselijk.

En we willen iedereen oproepen het voor al deze mensen niet nog zwaarder te maken. Door de meeste wilde, gefantaseerde verhalen de wereld in te helpen. Of te delen. We zien regelrechte onzin over deze tragedie voorbijkomen. Doe er niet aan mee, hou het bij de feiten, die zijn al erg genoeg.

En oordeel ook niet te snel, te makkelijk. Laat het rechercheteam haar werk doen en wacht tot de rechter een oordeel heeft gevormd. En dan nog…Als er één vinger naar een ander wijst wijzen er vier naar onszelf.

En ook sommige media willen we vragen zich in te houden. Natuurlijk moeten jullie je werk doen maar er zijn toch wel (fatsoens) grenzen aan het benaderen van mensen hopen we?

Laten we in deze tijd tonen hoe krachtig Spangen is. Door om mensen heen te staan. 

Hartelijke groet

Andre en Kim

Politie Delfshaven onder vuur.

De afgelopen dagen ligt politiebureau Marconiplein, het bureau waar vanuit ook ik als wijkagent Spangen mag werken, onder vuur. Onder vuur van “ buitenaf” zoals op (sociale) media, vanuit politiek en in debatten op allerlei plaatsen. Maar ook, heel lafhartig, onder vuur van binnenuit. Niet omdat collega’s in het land boos op “ons” zijn omdat we de naam van de politie zouden bezoedelen, dat begrijp ik heel goed maar, ik zeg het maar zoals ik het voel, door eigen straatje schoonvegende mensen binnen de politieorganisatie. Het vuur van buitenaf begrijp ik en is vaak ook wel terecht. Dat van binnenuit geeft mij een heel slecht gevoel.

Iedereen die mij kent weet ik hoe ik erover denk maar voor degene die me niet kennen zal ik het nog even duidelijk maken. De gesprekken die, volgens alle berichten in de media, in die app gevoerd werden zijn onaanvaardbaar en op geen enkele manier goed te praten. Dat vind ik en dat vinden nagenoeg al mijn collega’s. En nu ze via NRC naar buiten zijn gekomen begrijp ik dat veel mensen reageren hoe ze reageren. Dat ze boos zijn, dat ze zich gekwetst voelen. En ik vind dat heel erg. Wij zijn er voor alle, alle mensen. Van alle achtergronden, in alle levensomstandigheden. Voor de aangevers maar op bepaalde manieren ook voor de daders. Allemaal mensen! Niemand is meer of minder dan een ander. Daar wil ik voor staan. Daar willen bijna alle politieagenten voor staan. Ik persoonlijk ben niet boos op de media die dit naar buiten brachten. Dat is hun werk en als je wilt dat er niets naar buiten gebracht kan worden moet je zorgen dat er niets naar buiten te brengen valt. Zo simpel is dat.

Maar we moeten verder, nee ik zeg het verkeerd, we mogen verder. Bij een aantal mensen hebben we vertrouwen verloren. En dat moeten we weer terug zien te winnen. Niet door allerlei mooie plannen, evaluaties en wat al niet meer op papier te zetten maar door gewoon ons werk te doen. Zonder onderscheid des persoons. Helpen, beschermen of waar we ook voor geroepen worden. U mag best weten dat de sfeer op ons bureau teneergeslagen is. Dit heeft zijn weerslag op heel ons team. Van hoog naar laag, executief en ondersteunend. Wij met z’n allen waren en zijn team Delfshaven. Inclusief de collega’s van die foute appjes. Ook allemaal mensen! Zij hebben die teksten geplaatst en dragen de consequenties. Maar had ik het kunnen weten? Was er iets met hen? Had ik het kunnen voorkomen? Allemaal vragen die ik en veel collega’s zich stellen. Door dat teneergeslagene heen zie ik gelukkig ook de wil, ondanks alles, er te zijn. Voor Delfshaven. Voor alle mensen daar die ons nodig hebben. Komende tijd zal er, meer nog dan altijd al op de politie, een vergrootglas boven ons team liggen. Begrijpelijk en niet erg. We hopen dat u dan ook extra goed gaat zien wat er allemaal wel goed gaat. Hoe basisteam Delfshaven met hart en ziel er voor u wil zijn.

Spangen is geen wilde westen en wordt dat ook niet!

2 schietpartijen in Spangen. Binnen een paar dagen. Eerst geschoten op een woning in de Potgieterstraat en vanmorgen op een winkel aan de Mathenesserdijk. Er lijkt een verband te zijn. Woorden van deze strekking lazen we vandaag in de (sociale) media.

Helaas duiken her en der gelijk ook de verhalen over het vroegere Spangen weer op. Wat mij betreft zeer onterecht. Niet dat het verleden vergeten of verzwegen moet worden. Zeker niet! Maar niet om te vergelijken en, al dan niet bewust, te suggereren dat het nu nog, of weer, zo is.

Heftig was deze week natuurlijk wel. In de Potgieterstraat zijn vele kogels rondgevlogen. Raakten ook andere woningen dan die waar het op gemunt leek te zijn. Omwonenden schrokken wakker van de knallen. Dat geeft logischerwijs een gevoel van onveiligheid. En zo ook vanmorgen. Boven die winkels wonen ook mensen. (Ik wil hierbij ook nadrukkelijk aangeven dat u als bewoners Wijkagent Kim en mij echt mag benaderen als u vragen heeft of er gewoon even over wil praten.)

Als politie trekken we alles uit de kast om deze zaken op te lossen en de daders te vinden. Dat mag u ook van ons verwachten , daar mag u ons op aanspreken als het niet zo zou zijn.

En nu grijp ik even naar het verleden van Spangen. Spangen en haar inwoners hebben in het verleden bewezen een hechte gemeenschap te zijn. Hebben tijden met veel meer geweldsincidenten achter zich gelaten, overwonnen eigenlijk. Ontwikkeld tot het Spangen van nu. Natuurlijk geen perfecte wijk zonder problemen of criminaliteit , die bestaan niet. Maar ook geen getto of wilde westen.

En dat laat Spangen ook niet weer gebeuren. Daar ben ik van overtuigd! 

Column: Spangen. Zullen we “Bij leven en welzijn” iets van deze coronatijd vasthouden?

En weer is er een week voorbij. Een week in Coronacrisistijd. Ik kan me bijna niet voorstellen dat er nog mensen in ons land zijn van wie het leven niet op z’n kop staat. Niets is meer gewoon, alles is anders. Ook voor ons werk als politie is alles ineens anders dan een paar weken geleden. Zoals iedereen moeten ook wij natuurlijk ineens heel vaak handen wassen, in onze ellebogen hoesten en afstand houden. Politieagenten zijn tenslotte ook net mensen he😉 Maar ook het werk is heel anders. Minder meldingen en aangiftes, meer hulpverleningen. Minder reactief en veel meer pro-actief door gesprekken. En vaak een heel ander soort gesprekken, op een of andere manier diepgaander is mijn ervaring. Met jong en oud. Ik denk dat ik dat ook wel begrijp:

In deze bijzondere tijden ga je meer en anders nadenken. Wat eerst super belangrijk was staat nu veel lager op het lijstje. Die vakantie, die nieuwe auto enz. Gezondheid, dat is ineens wel veel belangrijker in onze gedachten. Natuurlijk we kenden allemaal wel iemand die bijvoorbeeld een chronische ziekte had en, als wij eens over iets onbenulligs klaagden, terecht tegen ons zei: “ Wees blij dat je gezond bent” Of misschien zeiden we het zelf ook wel regelmatig: “Het belangrijkste is dat ik gezond ben” Want dat is toch zo! Maar tussen zeggen en beleven zit vaak een groot gat. ( bij mij iig wel) Door de coronacrisis lijkt dat gat ineens een akelig stuk kleiner. Vroeger kende ik iemand, die als ze vertelde over haar toekomstplannen, er altijd achter aan zei: “Bij leven en welzijn” Misschien ouderwets maar als ik er nu naar kijk volgens mij het overdenken waard.

Hetzelfde geldt voor het hebben van werk en zo zijn er nog wel meer zaken te noemen. Hoe gedachteloos leven we vaak als alles goed gaat 🤔 Hoe vanzelfsprekend vinden we dan alles. En nu, nu gaan we denken. Aan onze gezondheid, onze geliefden, onze baan. Gelukkig denken we duidelijk ook vaker aan onze medemens. De ouderen, de zieken, de gehandicapten, de thuislozen. We proberen van alles voor hen te regelen. Dat is bij alle ellende dan wel weer mooi, die saamhorigheid die je ineens nog veel meer ziet. Ook in Spangen zijn er gelukkig volop initiatieven om elkaar te steunen. Mensen delen, pro deo, volop van alles. Vakantie, auto, nieuwste telefoon het is alles nu bijzaak en naar de achtergrond. Natuurlijk weet ik ook dat dit niet altijd zo kan blijven. Er moet ook gewerkt worden. En geld in het laadje komen. Maar toch, als dit allemaal voorbij mag gaan en het gewone leven weer kan starten. Zullen we dan, in ieder geval in Spangen, met elkaar afspreken dat we (bij leven en welzijn! ) een klein beetje van dat #extranaarelkaaromkijkenennietaltijdoveralgeldvoorteverwachten gaan vasthouden? En elkaar daar dan ook aan herinneren als dat zo uitkomt?

Zorgen, angst of verdriet uitspreken is geen zwakte maar een kracht die anderen kan helpen!

Ik voel me een beetje De dorpsveldwachter van Spangen schreef ik in mijn eerste column. Zo voelt het ook in deze onzekere tijden gelukkig nog steeds. Meer nog zelfs. Spangen is nog meer een eenheid dan toen ik dat schreef. Ons land , en daar hoort Spangen natuurlijk bij, gaat gebukt onder de gevolgen van (de bestrijding van) het Corona virus. Spannende tijden, wat zal de toekomst brengen? Alleen God weet het. Mooi om te zien hoe mensen in actie komen om te voorkomen dat de kwetsbaren in onze samenleving nog meer de dupe worden. Allerlei initiatieven worden ontwikkeld. Mensen geven zich massaal op om te helpen waar dat kan. Men kijkt naar elkaar om. Misschien zelfs wel meer dan voor de Corona. (Dat is trouwens wel iets om over na te denken. Maakt welvaart en voorspoed egoïstisch ? 🤔) Nogmaals dat is fantastisch om te zien. Onder dat alles is er echter ook het verdriet, de angst, wat komt er nog op ons af. Sommigen hebben misschien al geliefden die ziek zijn geworden, of erger. Anderen kunnen niet meer naar dierbaren die in verpleeghuis liggen of kunnen niet naar hun kind dat in een instelling zit. En vult u maar in. Bij al het helpen, hoe belangrijk ook, is het volgens mij minstens zo belangrijk dat ook tegen elkaar uit te spreken. Niet klagend, ik ben zo zielig. Niet om anderen bang te maken. Nee om te laten horen en zien,en zelf te horen en te zien, dat je niet de enige bent die dat voelt. Ik weet uit ervaring dat het echt zo is dat gedeelde smart/angst/zorgen halve smart/angst/zorgen kunnen zijn. Dat uitspreken is geen zwakte maar juist een kracht. In een heel oud boek las ik al eens de woorden: “Als ik zwak ben, dan ben ik machtig” En zo is het volgens mij ook in deze! Lieve mensen in Spangen of waar dan ook. Ik weet ook niet hoe het gaat lopen. Ik ben ook bezorgd. Ik ben ook verdrietig dat ik niet naar onze zoon kan die in een instelling verblijft. Ik voel in deze tijd echter ook de kracht van het delen van elkaars zorgen en dat geeft weer moed. Wat er ook nog gebeuren gaat. Kijk naar elkaar om, praat, help. En blijf dat doen. En mochten wij als wijkagenten (of politie in algemeen) daar ook maar een piepklein beetje aan bij kunnen dragen, laat het ons alstublieft weten. Meer dan ooit geldt: samen sterker

Column: Cijfers en beeldvorming

Cijfers, het lijkt wel of onze hele maatschappij er op draait. Ook als politie, en zelfs als individuele wijkagent, heb je er helaas veel mee te maken. Het probleem van cijfers is volgens mij dat je er alle kanten mee op kunt. Als bijvoorbeeld komende jaar het aantal aangiftes van misdrijven in Spangen zou halveren zou ik zeggen: Het gaat de goede kant op. We moeten zo doorgaan of er zelfs een schepje bovenop doen. Maar met diezelfde halvering gaan beleidsmakers vrijwel zeker zeggen: Daar kunnen we wel wat minder investeren en wat mensen weghalen want ergens anders gaat het veel slechter. Wie heeft er nu gelijk? (Ik natuurlijk he 😜)

Bovenstaande is soms lastig ,maar goed, je kan er als bewoner ook gebruik van maken. Door alles te melden. Want andersom geldt het namelijk ook. Als het aantal aangiftes explodeert komt er meer capaciteit en geld naar Spangen. Kwalijker is het als cijfers gebruikt, of eigenlijk misbruikt worden, om je eigen (politieke) mening/idee/standpunt te promoten. Cijfers worden dan uit verband getrokken of slechts gedeeltelijk genoemd. Of er worden oude cijfers uit de kast getrokken. Dat laatste gebeurt vaak bij “mijn Spangen” en dat irriteert mij mateloos. Als er iets gebeurt komt men gelijk met de cijfers van vroeger. En kan men weer lekker “los gaan” op die achterstandwijk Spangen met “al die buitenlanders” . En dan komen natuurlijk de grafiekjes met bevolkingssamenstelling weer uit de kast. Bah bah bah. De waarheid is dat er best wel foute zaken gebeuren in Spangen, zoals overal, maar dat Spangen in veel zaken als positief voorbeeld kan dienen. En cijfers worden naar mijn mening tegenwoordig veel te zwaar gewogen. Meten is weten maar tegenwoordig meten we zoveel dat we niet eens meer weten wat we meten.

Column: Neutraal zijn? Doe het met een Spangens sausje

De politie is neutraal dus de wijkagent ook. Een heel goed en belangrijk streven waar ik volledig achter sta. Het is wel makkelijker gezegd dan gedaan. Politieagenten zijn namelijk ook net mensen. Met hun eigen achtergrond, mening enz. De kunst is volgens mij om je niet in je eigen standpunten in te graven maar ruimte te laten om op zijn minst de ander te proberen te begrijpen. Niet dat je eigen mening dan perse aangepast zou moeten worden maar om de hardheid uit discussies weg te nemen. Minstens even belangrijk is dat je controleert of verhalen die je over de “tegenpartij” hoort wel echt waar zijn voor je ze in je argumentatie gaat gebruiken. Ook dit is weer makkelijker opgeschreven dan gedaan. Wat het ook niet makkelijker maakt is de polarisatie die in deze tijd, wat mij betreft, de spuigaten uitkomt. (Sociale) Media, politiek alles heeft zijn eigen vertegenwoordigers en graaft zich in. En van achter anonieme accounts wenst men elkaar de vreselijkste dingen toe. Je zou soms denken dat ons land vreselijk is om in te leven. Blijf dan maar eens neutraal. Spangen is een multiculturele wijk met vele culturen, achtergronden en meningen. En toch gaat dat over het algemeen prima samen. Omdat men elkaar de ruimte laat. Het zal misschien raar klinken maar volgens mij is het voor een wijkagent in zo’n wijk veel makkelijker om neutraal te zijn dan voor collega’s die in een meer homogene wijk met redelijk homogene standpunten werkt. Spangen kan wat dat betreft een voorbeeld zijn voor alle mensen in loopgraven. Veel meningen maar vredig samenleven.

Overigens vind ik dat neutraal zijn soms ook in kan houden juist een standpunt voor of tegen iets in te nemen. Ook al levert je dat misschien een hoop bagger op. Zwijgen zou dan juist de neutraliteit aantasten.

Dorpsveldwachter van Spangen

Ik mag nu alweer drie jaar één van de wijkagenten van Spangen zijn. En ik heb werkelijk nog geen seconde spijt gehad van deze keuze.
Vanaf het begin had ik een klik met Spangen. En dat terwijl ik eigenlijk weinig van de wijk wist. Heel mijn voorgaande “politieleven” was ik werkzaam in Dordrecht.
De klik begon al toen ik ter voorbereiding ging googelen op Spangen. De enorme drugs en prostitutieoverlast die er was. De bewoners zelf die dat zat waren en heel eigenwijs het heft min of meer zelf in handen namen en het daardoor op de politieke kaart kregen. Maar niet alleen strijd tegen de “overlastgevers” ook alternatieven voor hen. Opvanghuizen voor de verslaafden. Opvang van kwetsbare kinderen. Namen als Annie Verdoold en oma van der Poel en vele anderen.
Ik mag dat wel, dat eigenwijze als het kennelijk niet anders kan. Politiemensen zijn per definitie wel wat eigenwijs ( daar worden ze op geselecteerd😃) Ik weet dat ik soms te ijgenweis kan zijn maar dat is denk wel de reden van die klik.
En dat eigene van Spangen voel je nog steeds als je er mag rondlopen. Andere mensen, andere tijden maar het is er. Ik noem Spangen daarom vaak een dorp in de stad.
En ik ben blij en vereerd dat ik één van de dorpsveldwachters van Spangen mag zijn.